ตัวอย่างการสื่อสาร

คนกรุงเทพฯ เผชิญฝุ่นไม่เหมือนกัน

บางคนต้องทำงานกลางแจ้งทุกวัน บางคนเจอฝุ่นระหว่างเดินทาง บางคนอยู่ในอาคารเป็นหลัก แต่อาจกังวลเรื่องสุขภาพของคนในครอบครัว

เมื่อชีวิตไม่เหมือนกัน การรับรู้ต่อปัญหา ความกังวล ความสนใจ และความพร้อมในการดูแลตัวเอง คนรอบข้าง และเมือง จึงแตกต่างกันไปด้วย

การสื่อสารแบบเดียวถึงทุกคน หรือการผลิตคอนเทนต์จำนวนมากโดยเริ่มจากสิ่งที่หน่วยงานอยากบอกเพียงอย่างเดียว อาจไม่เพียงพออีกต่อไป เพราะข้อความอาจไปไม่ถึงคนที่ต้องการความช่วยเหลือจริง ประชาชนอาจไม่เห็น ไม่เข้าใจ หรือรู้สึกว่าสิ่งที่สื่อสารไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตของเขา

ดังนั้น การสื่อสาร PM2.5 และอากาศสะอาดให้เข้าถึง เข้าใจ และสร้างการมีส่วนร่วมได้จริง ควรเริ่มจาก 3 เรื่องสำคัญ

​

1. เข้าใจกลุ่มเป้าหมาย
รู้ว่าเขาเป็นใคร ใช้ชีวิตอย่างไร เผชิญฝุ่นแบบไหน กังวลเรื่องอะไร และต้องการความช่วยเหลือแบบใด

2. เลือกสื่อสารในสิ่งที่มีประโยชน์กับเขาจริง
ไม่ใช่ทุกเรื่องที่หน่วยงานอยากบอก จะเป็นเรื่องที่ประชาชนทุกกลุ่มอยากฟัง การสื่อสารจึงต้องเลือกข้อมูล บริการ มาตรการ หรือกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของแต่ละกลุ่ม และสามารถนำไปใช้ได้จริง

3. ออกแบบการสื่อสารให้เหมาะกับจริตของแต่ละกลุ่ม
บางกลุ่มต้องการข้อมูลที่ตรงและชัด บางกลุ่มเข้าถึงผ่านเรื่องใกล้ตัว บางกลุ่มสนใจคอนเทนต์ที่สนุก เข้าใจง่าย หรือดูเพลิน เพราะคำว่า “น่าสนใจ” ไม่ได้เหมือนกันสำหรับทุกคน